MCP (Model Context Protocol)

MCP opiera się na architekturze klient-host-serwer. Host to aplikacja AI, w której pracuje użytkownik, na przykład czat z asystentem albo edytor kodu. Tworzy i koordynuje jednego lub wielu klientów oraz egzekwuje zasady bezpieczeństwa i zgody użytkownika. Każdy klient łączy się z dokładnie jednym serwerem MCP, a każdy serwer udostępnia modelowi swoje możliwości.

Wiadomości korzystają z JSON-RPC. Serwer może być procesem lokalnym na komputerze użytkownika albo zdalną usługą dostępną przez sieć. Udostępnia trzy rodzaje elementów:

• Narzędzia (tools) to funkcje, które model może wywołać, na przykład utworzenie rekordu albo przeszukanie katalogu.
• Zasoby (resources) to dane, które model może odczytać, na przykład plik logu albo schemat bazy danych.
• Prompty to gotowe szablony dla określonego typu interakcji.

Każde narzędzie ma nazwę, opis i typowany schemat danych wejściowych. Klient pyta serwer, jakie narzędzia są dostępne, i przekazuje te opisy modelowi, a model wybiera potrzebne narzędzie. Klient i serwer deklarują też, które funkcje protokołu obsługują. Specyfikacja w wersji 2026-07-28 opisuje MCP jako protokół bezstanowy: każde żądanie zawiera własną wersję protokołu i listę możliwości.

Z założenia serwer nie widzi całej rozmowy i nie może zaglądać do innych serwerów. Pełna historia zostaje u hosta, a serwer dowiaduje się tylko tego, co host mu przekaże.

Serwer MCP pozwala agentom AI działać w Twoim systemie, więc to serwer, a nie prompt, musi pilnować reguł. Wymagania dla każdego systemu, który udostępnia serwer MCP:

• Reguły, których agent nie może złamać, to kody odpowiedzi i walidacja na serwerze. Instrukcja w prompcie może regułę objaśnić, ale wymusić ją może tylko serwer.
• Każde żądanie niesie token jednej osoby albo jednej integracji, a każde wywołanie trafia do logu, więc wiadomo, który agent co zrobił.
• Zakres publiczny, jeśli istnieje, jest oddzielony od uwierzytelnionego i pozwala tylko na to, co każdy może zrobić bez tokenu.
• Serwer najpierw prosi o najmniejszy zakres, a szersze uprawnienia dostaje dopiero przy operacji, która ich wymaga.
• Nazwy, opisy i schematy narzędzi pisze się tak starannie jak kontrakt API, bo model wybiera narzędzia tylko na ich podstawie.
• Serwer MCP wywołuje istniejące API, jeśli takie jest, więc walidacji i uprawnień nie pisze się drugi raz.
• Serwer deklaruje, które wersje protokołu obsługuje, a zmianę wersji testuje się jak każde inne wydanie.

MCP nie zastępuje API. W wielu systemach serwer MCP działa nad istniejącym API, które pozostaje granicą usługi, a MCP staje się granicą agenta. Porównanie opisujemy w artykule MCP vs API.

Anthropic przedstawił MCP 25 listopada 2024 roku jako otwarty standard dwukierunkowych połączeń między źródłami danych a narzędziami AI. W grudniu 2025 roku Anthropic przekazał protokół fundacji Agentic AI Foundation, działającej w ramach Linux Foundation i założonej przez Anthropic, Block i OpenAI. Według tego samego komunikatu MCP obsługują ChatGPT, Cursor, Gemini, Microsoft Copilot i Visual Studio Code, a aktywnych było ponad 10 000 publicznych serwerów MCP.

Oficjalny przewodnik „Security Best Practices” (wersja 2026-07-28) opisuje główne ataki na serwery MCP, m.in. zdezorientowanego pośrednika (confused deputy), przekazywanie cudzego tokenu (token passthrough), fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) i przejęcie lokalnego serwera MCP, i dla każdego podaje sposoby ochrony. Serwery publiczne można wpisać do oficjalnego rejestru MCP, w którym klienci AI i programiści mogą je wyszukać.

Od 9 lipca 2026 roku prowadzimy produkcyjny serwer MCP dla opartego na Wagtailu CMS-a, na którym działa ta strona. 20 października 2026 roku miał 164 narzędzia, a każde z nich wywołuje REST API CMS-a. Na serwerze działają trzy bramki: utworzenie strony bez briefu strategii kończy się błędem HTTP 400, a zapis treści przed zatwierdzeniem briefu przez człowieka albo publikacja z błędami audytu zwraca HTTP 409.

Od 8 października 2026 roku prowadzimy też publiczny endpoint MCP pod adresem https://ordergroup.co/mcp. Nie wymaga tokenu, ma dwa narzędzia do przeglądania naszych case studies i wysłania zapytania o projekt i jest wpisany do oficjalnego rejestru MCP jako co.ordergroup/public. Serwery MCP dla innych produktów budujemy w ramach naszych usług tworzenia serwerów MCP.